Czy przydarzyła ci się sytuacja w której siedząc i wypróżniając się na poczciwym klozeciku stwierdziłeś ku swojej zgrozie iż papier toaletowy który zawsze wisiał u twojego boku nagle się skończył? Bądź inne okoliczności. Natura pogania cię mocno, a papier toaletowy jest porozrzucany po całym mieszkaniu i trzeba go najpierw zwinąć. Sytuacja może dość ekstremalna, ale taki przypadek właśnie przydarzył się naszemu bohaterowi w grze pod jakże intrygującym tytułem Jimmy's Lost His Toilet Paper (zwanym dalej JLHTP).

Idea JLHTP jest prosta: rolka papieru jest owinięta wokół rozmaitych przeszkód terenowych i musimy kombinować tak, żeby doszła do stanu w którym możemy ją elegancko powiesić w przytulnym wuceciku. W większości przypadków zadanie nie jest trudne, wystarczy nieco poskakać, ale w części poziomów gdzie pojawiają się tajemnicze przełączniki, windy i inne podobne dziwactwa zaczyna się robić ciekawiej.

Dużą zaletą JLHTP jest jej prostota. Do sterowania używamy tylko strzałek, a sama gra nie wymaga od nas nawet obsługi menu. od razu po włączeniu zostajemy wrzuceni w wir wal... to znaczy jesteśmy stawiani przed odpowiedzialnym zadaniem. Mimo że długich godzin przy tej produkcji raczej nie spędzimy, to warto odpalić ją na chwilkę i zobaczyć czy damy radę pomóc Jimmy'emu.

Spoglądając na grafikę musimy przyznać że jest... specyficzna. Na pewno może się podobać, jest staranna, a jednak kolorystyka i sterylność nieco odstrasza. Spodbobać się jednak powinna muzyka. Mimo że jest to jeden utwór i towarzyszy nam przez całą grę, napełnia nas wesołą energią i nie irytuje (co ważne w przypadku JLHTP, bo wyłączyć muzyki się nie da). Ponarzekać można by było na brak innych dźwięków, ale przecież trudno by tutaj dodać jakieś odgłosy. Szum zwijanego papieru? Spłuczka szumiąca w tle? Chyba nie na miejscu.

Wypadałoby poświęcić akapit na specyfikację wielce ciekawego materiału jakim zdecydowanie jest papier toaletowy. Po pierwsze, jest niezniszczalny. Możemy ciągnąć z całej siły, możemy nawet się na nim pobujać i nic się nie stanie. Mamy więc gwarancję że żadna skacząca mrówka go nie przebije, biały labrador też nie powinien zaszkodzić (dla niekumatych: chodzi o reklamy =] ). Drugą ciekawą cechą jest segmentowość. Papier sklada się z listków, co nie było by może dziwne gdyby nie sztywność tychże. No i ostatnia cecha może nawet nie samego papieru, ale gry: JLHTP dysponuje skromnym silnikiem fizycznym, więc papier układa się W MIARĘ realistycznie, tak samo miło zachowują się skrzynki zrzucane tu i ówdzie.

Reasumując stwierdzam z satysfakcją, że gra jest bardzo udana. Nie dostałaby na pewno znaku jakości za długość rozgrywki, ale za krótkotrwałą frajdę... może... Polecam ją więc wszystkim którzy szukają kilkuminutowej rozrywki pomiędzy większymi produkcjami, lub czekają akurat np. na przyjście dziewczyny. Nie mówcie jej tylko w co graliście bo może ją to zniesmaczyć ;)